Nog 'n FW-tameletjie, nog 'n beroemde FW-belofte

Indien daar nog nuwelinge by die Afrikaner-politiek is wat wonder waarom FW de Klerk as 'n “liegbek” uitgemaak word, daar is nog redes.

Iemand het daar in 1999/2000 rond, toe die meeste ingeligte Afrikaners nog nie oor hul onsteltenis was oor al De Klerk se leë beloftes nie, geskryf op sy grafsteen moet eendag staan: Hy het regs gewys en links gedraai.

Oorweeg die volgende en u sal besef daardie aanbevole grafskrif het niks met 'n padongeluk uit te waai nie:

De Klerk (in die openingsrede van die parlement op 1 Februarie 1991, 'n jaar na sy berugte Rooi Vrydag-toespraak (Hansard, kolom 7): “...Doeltreffende regering en bestuur ingevolge bestaande konstitusionle wetgewing moet egter voortgesit word totdat 'n nuwe grondwet onderhandel – en ná die verkryging van 'n mandaat – in werking gestel is.”

DIE SWARTMAN SE GEBREK AAN OPVOEDING, ETIEK EN BASIESE GOEIE MANIERE.

Hierdie vrou se oortreding was haar reaksie om so gou as wat moontlik was by die hospitaal uit te kom waar haar vader besig was om te sterf, sodat sy hom vir die laaste keer kon groet. Ten spyte daarvan dat sy dit by herhaling aan die swart verkeersman verduidelik het, het sy ingebore ingesteldheid om sy gesag op iemand wat swakker as hy was, af te dwing met pepergas en geweld, sy barbaarse samestelling laat botvier!

Hierdie beeld van gewelddadige optrede van ʼn swartman teenoor ʼn blanke vrou, versinnebeeld ontsaglik meer as ʼn blote verkeersoortreding. Dit is ook die bewys van die swart ras se ongebreidelde rassehaat en onbeheerste gewelddadigheid in omstandighede waar hy straffeloos sy innerlike dierlikheid vrye teuels kan gee, wat veral neerslag vind in die talle moorde op blankes regoor die lengte en breedte van ons land.

Hierdie was maar een van talle redes waarom dit noodsaaklik was om ʼn beleid van afsonderlike ontwikkeling in Suid Afrika toe te pas.  Die optrede van ʼn ras wat dit in sy samestelling het om die koppe van klein blanke babatjies teen wawiele te verbrysel en hulle met assegaaie aan die bors van hulle moeder vas te heg, het ons voorgeslagte laat begryp dat ons ʼn ander politieke benadering in Afrika sal moet volg as wat die geval in Europa of elders was.

Die afwyking van daardie beleid is onderliggend aan wat deur hierdie foto uitgebeeld word. Verdere onderhandelings met hierdie rasse met die oog op verdere toegewings aan eise wat “grondhervorming” genoem word, sal slegs soos in die verlede lei tot verdere eise en nog meer toegewings en dienooreenkomstig meer verminkte en verbryselde blanke lyke waarvan die bloed ten hemele roep!

JAAP AAN DIE WOORD

Viertipes voortgebring

Soos na die afgelope terroriste-oorlog, was daar na die Engelse Oorlog, ook vier tipes leiers onder die Afrikaners: die verraaiers (soos Piet de Wet, Andries Cronje, e. a.), die oorgeers {soos genl Piet Cronje, Ben Viljoen, Marthinus Prinsloo), die vredepraters (soos genls Botha en Smuts) en die Bittereinders (soos pres Steyn, genl De Wet, genl De fa Rey, genl Hertzog en ander). Dit vereis nie veel verbeelding om die verraaiers, oorgeers en vredepraters van ons tyd te identifiseer nie. Waar FW de Klerk volgens Beeld deur die Britte as 'n held beskou en op die hande gedra word, staan "volksverraaier" op sy voorkop gebrand. En die deelnemers aan die vredesonderhandelings te Kemptonpark in 1993, met genl Constand Viljoen en Tienie Groenewald op die voorpunt, was die sigbare oorgeers wat die stryd gewonne gegee en op die ANC-SAKP se voorwaardes vrede gemaak het, en wat derhalwe saam met De Klerk verantwoordelik is vir die swak posisie waarin die Afrikanervolk gelaat is.