INTERNE ONTROU

Dat daar binnelands en nog nader, selfs binne die Verwoerd kabinet “Judasse” gesit het, word bevestig deur die feit dat daar vlytig saamgewerk is om vir Harold Macmillan die geleentheid te skep om beide die senatore en volksraadslede toe te spreek sonder dat die Eerste minister vooraf daaroor ingelig is.

In die eetsaal van die Parlement, aan die hooftafel sit Harold Macmillan met ’n uitgewerkte, fyn beplande en versigtig bewoorde toespraak, waarvan dr. Verwoerd niks geweet het ten spyte daarvan dat Macmillan by die Verwoerds tuisgegaan het tydens sy besoek nie.

Langs hom, aan sy regterkant sit kommandant C.A. van Niekerk, President van die Senaat. Aan sy linkerkant sit mnr. J.H. Conradie, Speaker van die Volksraad, dan dr. Verwoerd en De Villiiers Graaf Leier van die Opposisie.

Om hierdie beleidsrigting te vernietig, wat die Britte verkies het om “apartheid” te noem, in teenstelling met die feit dat hulle die Afrikaner se taal deurgaans aangeval en probeer vervang het met Engels, moes hulle die Afrikaanse woord bly behou. Dit het die voordeel gehad dat hulle dit kon verketter. Die negatiewe betekenisse wat hulle daaraan gekoppel het, kon hulle nou aan die Afrikanervolk laat klewe om hom in die beskuldigdebank te plaas van verdrukker van die swart ras. Dit ten spyte van die feit dat dit hulle was wat die beginsel van rasseskeiding in wet en toepassing in Suid Afrika gevestig het tydens hulle bewindsoornames.

Die sukses van die beleid en die toepassing daarvan waarby al die volke in Suid Afrika onder die leiding van dr. Verwoerd gebaat het, was egter soos ’n onoorkomelike struikelblok in hulle magstrewe om hierdie mineraalryke Suidelike punt van Afrika, wat die Afrikanervolk onder die seënende Hand van God uit die wildernes ontwortel en beskaaf het, onder hulle beheer te kry.

Soos ’n Tornado wat kolk en draai en verbreek. Wat die penwortel van Nasionalisme uit Afrikanergrond uitruk met geweld! Van die “Winds of Change” toespraak op 3 Februarie 1960 van die Britse Eerste Minister van Brittanje, mnr. Harold Macmillan voor senatore en volksraadslede, dus albei huise van die parlement in Kaapstad, is dié wind al sterker gestu deur die blaasbalk van die liberalisme van buite en binne Suid Afrika, tot die rukwind van 6 September 1966! ’n Kunsmatig geskepte “politieke stormwind” wat moes verander, maar ook moes vernietig wat die Britte nie deur oorlog en barbaarse verskroeide aarde beleid mee kon vermag nie! Wat in sy kolkspoor agterbly is chaos, verwarring, wantroue, verval en agteruitgang.... maar ook tog die oorblyfsel van ankerwortels wat onverbidddelik ge-anker in vaste grond van geloof en beginsel, gewond maar onoorwonne, weer sal bloei en uitloop in sy vaste spoor!

Hendrik Frensch Verwoerd.

In onderskeid was dr. Hendrik, Frensch Verwoerd in terme van wêreldleierskap, ’n Godgestuurde na Suid Afrika as gelowige,intellektuele politieke leier met ’n ingebore begrip vir die grondbeginsel van behoud van God se skeidingswerk. ’n Anker vir behoud van identiteit en onderskeid tussen ras en volk en etnisiteit, wat sonder die ingryping van onnatuurlike mensgemaakte ideologië, ’n ongeskrewe lewenswet is vir vreedsame naasbestaan.

Gen. 2:1-3

“En God het die sewende dag geseën en dit geheilig, omdat Hy daarop gerus het van al sy werk wat God geskape het deur dit te maak.” (:3).

Ons moet dalk begin deur te kyk na wat die term “heilig” beteken. Ons lees gereeld in die Bybel van ‘n insetting, persoon, besitting, dag of selfs ‘n volk wat vir God geheilig is. Die betekenis blyk duidelik te wees dat iets wat vir God geheilig is, vir Hom afgesonder is. Ons as Sy kinders is so byvoorbeeld –heilig- omdat ons afgesonderd ons lewens aan God se diens toewy ten spyte van die feit dat ons steeds met menslike tekortkominge sit.