Die Afrikakultuur om te vat wat nie aan jou behoort nie, veral wanneer jy in ’n posisie van beheer, outoriteit of verantwoordelikheid geplaas is, is aansteeklik.
Die bedrae wat betrokke is, raak ook al groter namate dit bekend raak waarmee sommige amptenare, president, ministers en geregsdiennaars al mee weggekom het.
Die uiterstes waartoe gegaan moet word om korrupte optrede te laat ophou, is binne die DA net soos binne die ANC regime, nie bloot die bekendmaking daarvan met die bedoeling om die betrokkenes te laat ophou nie, nee dit loop die volle pad van verdere toesmeer, herontplooiing, dreigemente, kommisies van ondersoek en uiteindelik hofsake om te onderskei tussen leuen en waarheid. Die skade wat daarmee gepaard gaan word selde of ooit herstel.
Jeremia 2:1-37
“Want my volk het twee verkeerde dinge gedoen: My, die fontein van lewende water, het hulle verlaat om vir hulle reënbakke uit te kap, gebarste reënbakke wat geen water hou nie.” (:13).
“Wat het jy dan nou te doen met die pad na Egipte, om die water van die Nyl te drink? En wat het jy te doen met die pad na Assur, om die waters van die Eufraat te drink?” (:18).
‘n Tyd van ontnugtering het vir die Afrikanervolk aangebreek. Die volgehoue en toenemende volksmoord onder Afrikaners, ‘n uiters korrupte en onbevoegde regering, onbeheerbare misdaad, kommerwekkende ekonomiese omstandighede en dergelike sake het tot gevolg dat mense uit ‘n sluimering, wat al vir dekades duur, ontwaak. Die skielike besef dat sake baie, baie sleg daar uitsien, laat mense verbouereerd na oplossings soek.
In die jaar 1992 het die Nasionale Party, die ANC, verraaiers en terroristebymekaar gekom in Kemptonpark. Daar is besluit oor Suid Afrika se toekoms. ‘n Lugkasteel is daar gebou. (Toring van Babel). ‘n Reënboognasie is verklaar as die nuwe mantra in blank Suid Afrika. Die etopia, gelees mislukking, is in detail beplan. De Klerk het die wyn geskink, 'n nuwe soort, Alles verlore blank de blank).
In die huidige ontplooiing van politieke gebeure in die wêreld buite Afrika, is die liberale fondasies van die laat sestigs besig om te kraak! In Afrika waar feitlik al die eksperimente van rasseintegrasie plaasgevind en klaaglik gefaal het, sodat die blanke rasse moes vlug of uitgemoor word, is daar weinig van die ontwikkeling meegebring deur kolonialisme, nog sigbaar.
Outokratiese demokrasië wat deur die imperiale Westerse moondhede in Afrika help vestig is ten koste van die lewens van etlike honderde-duisende mense en verhongering van miljoene, terwyl slegs die bewindhebbers en hulle uitverkorenes in weelde leef, is besig om op die Weste en Europa neer te daal.
Die belastering van die Afrikanergemeenskap deur die tenakoming van sy Dietse en Hugenote voorouers – kennelik die doel van verfoeilike, leuenagtige politieke propaganda – is ’n baie ou beproefde oorlogswapen, wat hand aan hand met die politieke oogmerke van die antagonis loop. Deur die antagonis self te ondersoek en sy (of hul) propaganda te ontleed, kan die onderliggende politieke ideologieë aan die lig gebring word. (Marthinus van Bart)
DIE WARE JAN VAN RIEBEECK EN EVA KROTOA (deur Marthinus van Bart )
In 'n pseudo-dokumentêre TV-rolprent, Krotoa, wat pas in Suid-Afrika bekend gestel is, word die Suid-Afrikaanse geskiedenis skandalig verwring. Die rolprent draai om die persoonlikhede van Jan van Riebeeck en die Koina-diensmeisie Krotoa (Eva) (c. 1642–1674), wat Maria van Riebeeck in die 1650’s aan die Kaap die Goeie Hoop as 'n jong tiener in diens geneem het om die gesin se kamerbediende en kinderoppasser te wees.
Matt. 4:12-25
“En Hy sê vir hulle: Kom agter My aan, en Ek sal julle vissers van mense maak.” (:19).
Hierdie was alles behalwe maar net nog ‘n gewone dag in die lewe van hierdie Galilese vissermanne. Hulle was dalk maar net besig met die normale verloop van hul lewens en om hul dagtaak uit te voer totdat Christus by hulle verbygegaan en tot diens geroep het. En hoe merkwaardig het hierdie vier manne nie, sonder versuim, sonder huiwering, op Sy roepstem reageer nie!
Hierdie gehoorsaamheid van die dissipels is vir ons nogal inspirerend en weliswaar tot ‘n voorbeeld. Maar dink ons werklik aan die omvang van hulle bereidwilligheid?
Die onlangse gebeure in Zimbabwe volg nie die Afrikapatroon nie. Die optrede van die Zimbabwiese weermag strook nie met die standaard geweldsoptrede van Afrika nie. Die vraag wat ontstaan is waarom hierdie sagte en beskaafde hantering van Mugabe?
Die pad van bloed en geweld wat agter Mugabe se weermaggeneraals lê toe hy nog sterk was en sy opposisie eenvoudig met geweld uit die weg geruim het, neem eweskierlik ‘n ander wending. Kan dit wees dat hulle besef dat indien Mugabe se opposisie die stuur vat, dit hulle beurt gaan wees om te bloei?
Dit was slegs verlede maand nog toe Mugabe verklaar het dat blankes moet verstaan dat wat nie joue is nie, nooit joune kan word nie al veg jy daarvoor. Wat wel waar is wat hy op dieselfde byeenkoms kwytgeraak het, is dat, "If you come to my place and claim it's yours, I will fight you.” Dit is ‘n wetmatigheid wat hy goedskiks vir Suid Afrika se swartes aan die verstand kon bring!