VOORMALIGE FAKSIEVOORSITTER VAN DIE LPF-BREDA TAK MNR IWAN DIENJES WAT DIE GROOT PROTES 'ONS IS DIE VOLK' OP 19 SEPTEMBER LEI: "EK HOOP DAT DIE REGERING NOU GAAN NADINK DAT DAAR VINNIG 'N ANDER WIND MOET GAAN WAAI"

Geagte leser. Ons het die genoeë gehad 'n vierde vraaggesprek in Nederlands te hê met mnr Iwan Dienjes, wat u ongetwyfel sal onthou het in sy rol as faksievoorsitter van die Lys Pim Fortuyn Breda-tak.
Die aanleiding is die feit dat mnr Dienjes op Saterdag 19 September gespreksleier en moderator is by 'n protesdemonstrasie op die Haagse Malieveld waar sowel Boere as Burgers verenig sal wees om te protesteer teen die afbraakbeleid van die regering.
Die huidige toestand spruit uit 'n doelbewuste beleid van ekonomiese afbraak en verarming voort wat veral ten koste gaan van die landbou en vissery maar ook burgers tref wat inkopies doen en sien dat by die petrolstasie die brandstofpryse weer verhoog is. Ook is hulle bekommerd oor die woke indoktrinasie waarmee baie kinders gebreinspoel word en die islamideologie wat glo genormaliseer en bevorder word. Ons het meneer onder andere vrae gevra hoekom hy die protes mag lei en wat die program van die dag is.

“Meneer Dienjes, in de vorige vraaggesprekken hebben onze lezers en lezeressen al uitgebreid kennis met u kunnen maken, dus dat gedeelte slaan we over. We willen het daarom graag hebben over het feit dat u in januari van dit jaar, na vier jaar, het stokje van lijsttrekker en fractievoorzitter heeft doorgegeven aan uw partijgenoot, de heer Lennard van Mil. Wat kunt u ons over uw opvolger vertellen?”

“Lennard van Mil is iemand die zich sterk verbonden voelt met Breda en met de inwoners die zich niet altijd gehoord of vertegenwoordigd voelen door de gevestigde politiek. Hij is niet bang om onderwerpen aan te kaarten die door andere partijen liever worden vermeden.
Het overdragen van het stokje was voor mij geen afscheid van de politiek. Ik ben nog altijd intensief betrokken bij de LPF Breda en bij verschillende politieke dossiers. Wel was het een bewuste keuze om ruimte te maken voor een volgende fase en voor een nieuwe vertegenwoordiger. Een politieke partij moet immers niet volledig afhankelijk zijn van één gezicht. Als je werkelijk iets wilt opbouwen, moet je ook mensen naast en na jezelf de gelegenheid geven om verantwoordelijkheid te dragen.
Lennard heeft zijn eigen stijl. Dat vind ik belangrijk. Een opvolger moet geen kopie worden van degene die hem voorging. Hij moet vanuit zijn eigen overtuiging, persoonlijkheid en ervaring politiek bedrijven. Tegelijkertijd delen we een aantal duidelijke uitgangspunten:
luisteren naar inwoners, zuinig omgaan met belastinggeld, opkomen voor de veiligheid en leefbaarheid van Breda en kritisch blijven op een bestuur dat soms verder van de burger afstaat dan wenselijk is.
Ik ben daarom niet verdwenen, maar vervul een andere rol. Ik blijf betrokken bij de fractie, politieke dossiers, inhoudelijke voorbereiding en strategische keuzes. Bovendien ben ik mij sterker gaan richten op onderwerpen die de gemeentegrenzen overstijgen. De manifestatie op zaterdag 19 september is daar een duidelijk voorbeeld van.”

“Helder. Dan zouden we nu graag overgaan naar ons hoofdthema en, om maar meteen met de spreekwoordelijke deur in huis te vallen: werd u in januari, toen u het stokje overdroeg, meteen gevraagd of u ervoor voelde een demonstratie te leiden? En zo ja, door wie werd dit aan u gevraagd?”

“Nee, die twee gebeurtenissen stonden niet rechtstreeks met elkaar in verband. Het was dus niet zo dat ik het politieke stokje overdroeg en onmiddellijk daarna werd gevraagd om een landelijke manifestatie te leiden. Het is ook niet zo dat ik de demonstratie leidt, we doen dit met een enorme grote groep mensen die samen voor dezelfde doelen en idealen staan. Het initiatief voor 19 september is gaandeweg ontstaan uit gesprekken tussen mensen die zich grote zorgen maken over de richting waarin Nederland zich ontwikkelt.
In allerlei sectoren zie je dezelfde frustratie. Boeren worden geconfronteerd met onzekerheid, steeds veranderende regels en de voortdurende dreiging dat hun bedrijf geen toekomst meer heeft. Vissers zien hun ruimte en bestaanszekerheid verdwijnen.
Transportondernemers krijgen te maken met steeds hogere lasten. Ondernemers worstelen met regeldruk, energieprijzen en belastingen. Ouderen maken zich zorgen over hun koopkracht en de zorg. Jongeren kunnen nauwelijks nog een betaalbare woning vinden.
Vrouwen spreken zich uit over veiligheid. Veel burgers voelen dat hun cultuur, geschiedenis en identiteit dikwijls als iets problematisch worden behandeld en bezien.
Hoewel deze mensen verschillende achtergronden hebben, komen hun zorgen voort uit hetzelfde fundamentele probleem: een overheid die te veel over mensen beslist en te weinig naar hen luistert.
Vanuit mijn politieke, organisatorische en mediagerelateerde ervaring ben ik gevraagd om een belangrijke rol te spelen op deze dag. Een grote manifestatie organiseren is veel meer dan een podium neerzetten en enkele toespraken houden. Er moeten afspraken worden gemaakt met de gemeente, politie en andere betrokken partijen. Ook moeten veiligheid, bereikbaarheid, programmering, techniek, media en communicatie goed worden voorbereid.
Mijn rol is daarbij verbindend. Ik wil ervoor zorgen dat de verschillende groepen niet allemaal afzonderlijk hun eigen verhaal vertellen, maar dat er één gezamenlijke boodschap klinkt: wij laten ons niet langer verdelen en wij eisen dat de politiek weer naar de bevolking luistert".

“Omdat dit al ons vierde vraaggesprek betreft en de drie vorige interviews veel werden aangeklikt, zowel in binnen- als buitenland, zijn we benieuwd of wij als Afrikaner Volksparty er ook een beetje aan hebben bijgedragen dat u voor deze bijzondere taak werd gevraagd?”

“Het is moeilijk om precies vast te stellen welke publicatie of welk gesprek uiteindelijk doorslaggevend is geweest. Zulke ontwikkelingen ontstaan meestal niet door één interview of één moment. Wel ben ik ervan overtuigd dat jullie eerdere interviews hebben bijgedragen aan mijn zichtbaarheid buiten de directe Nederlandse partijpolitiek.
Door de gesprekken konden lezers in Nederland, Vlaanderen, Zuid-Afrika en andere landen kennismaken met mijn opvattingen over democratie, vrijheid, nationale identiteit en de afstand tussen overheid en burger. Dat bereik moeten we niet onderschatten. Ideeën en maatschappelijke zorgen houden immers niet op bij een landsgrens.
De vraag hoe een volk zijn cultuur, democratische zeggenschap en bestaanszekerheid beschermt, speelt niet alleen in Nederland. Ook elders zien mensen dat politieke besluiten steeds verder van hen af komen te staan. Zij zien dat nationale belangen ondergeschikt worden gemaakt aan internationale agenda’s en dat kritiek daarop al snel wordt weggezet als verdacht of ongewenst.
In die zin hebben de eerdere interviews zeker geholpen om mijn boodschap bij een breder publiek onder de aandacht te brengen. Daar ben ik jullie dankbaar voor. Het is belangrijk dat er mediakanalen blijven bestaan die mensen uitgebreid aan het woord laten, zonder ieder
antwoord onmiddellijk door een vooraf bepaald politiek kader te halen.”

“Dat is fijn om te horen. We beseffen dat het nog even duurt voordat de demonstratie plaatsvindt, maar misschien kunt u alvast een tipje van de sluier oplichten. Wat staat er allemaal op het programma en welke sprekers en spreeksters worden er verwacht?”

“De manifestatie draagt de naam ‘Wij zijn het volk’. Die titel is niet willekeurig gekozen. Het uitgangspunt is dat de overheid er voor de bevolking behoort te zijn en niet andersom.
Democratie betekent meer dan eens in de vier jaar een stem uitbrengen. Het betekent ook dat bestuurders naar burgers luisteren, verantwoording afleggen en bereid zijn hun beleid te wijzigen wanneer dat beleid aantoonbaar schadelijk uitpakt.
We willen op 19 september verschillende groepen en maatschappelijke thema’s samenbrengen. Er zal aandacht zijn voor de toekomst van boeren en vissers, de positie van transporteurs en kleine ondernemers, de woningnood, de koopkracht, de zorg, veiligheid, vrijheid van meningsuiting, nationale soevereiniteit, immigratie, remigratie en het behoud van onze Nederlandse cultuur en identiteit.
Het moet nadrukkelijk geen middag worden waarop alleen politici lange toespraken houden.
We willen juist ook de mensen aan het woord laten die de gevolgen van het beleid dagelijks ervaren. Denk aan een boer die niet weet of zijn familiebedrijf nog kan worden voortgezet, een visser die zijn beroep ziet verdwijnen, een transportondernemer die wordt geconfronteerd met hogere kosten, een vrouw die zich niet langer veilig voelt op straat, een jongere die geen woning kan vinden en een burger die zich zorgen maakt over de toekomst van zijn kinderen.
Verschillende onderdelen moeten samen één verhaal vertellen. Niet alleen waar mensen tegen zijn, maar vooral waar zij vóór staan: vrijheid, veiligheid, bestaanszekerheid, democratische zeggenschap en zoals gezegd een toekomst voor onze kinderen.
Over de definitieve lijst met sprekers en spreeksters wil ik op dit moment nog niet te veel vooruitlopen. Met verschillende mensen worden gesprekken gevoerd, maar namen maken we pas bekend wanneer hun deelname definitief is bevestigd. Ik vind het belangrijker dat toezeggingen betrouwbaar zijn dan dat wij vroegtijdig met bekende namen schermen die later misschien niet aanwezig kunnen zijn. Wat ik wel kan zeggen, is dat we streven naar een gevarieerd programma. Niet één partij, organisatie of persoon moet de dag domineren. Het Malieveld moet op 19 september hét podium zijn van de mensen die al veel te lang het gevoel hebben dat zij in politiek Den Haag niet meer meetellen.”

“Begrijpelijk dat u niet vooruit wil lopen hierop. Wat is de aanvangstijd van de demonstratie en wanneer verwacht u dat deze eindigt?”

“De manifestatie vindt zoals ik eerder al aangaf plaats op zaterdag 19 september op het Malieveld in Den Haag. Wij roepen deelnemers op om vanaf 12.30 uur aanwezig te zijn. Het inhoudelijke programma begint omstreeks 13.00 uur en duurt naar verwachting tot ongeveer 16.00 uur. Het is verstandig om ruim op tijd te komen. Bij een grote toestroom kunnen de toegangswegen en het openbaar vervoer druk zijn. Ook willen we dat mensen de gelegenheid hebben om rustig hun plaats te vinden en kennis te maken met de verschillende aanwezige groepen en initiatieven.
Via onze officiële kanalen zullen we vooraf nog praktische informatie delen over bereikbaarheid, parkeren, openbaar vervoer, veiligheid en eventuele wijzigingen in het programma. We vragen iedereen om die informatie goed te volgen en de aanwijzingen van de organisatie en de bevoegde instanties op te volgen. Wij willen een krachtige, zichtbare en vreedzame manifestatie organiseren. Juist omdat de boodschap stevig is, moeten de organisatie en het gedrag van de deelnemers verantwoord zijn.
We komen om gehoord te worden, niet om onze eigen boodschap door wanorde te laten overschaduwen.”

“We noemden in de titel al dat zowel boeren als burgers zich eendrachtig zullen verenigen, maar we zouden ook graag willen weten welke groepen of organisaties hun opwachting zullen maken.”

“De kracht van 19 september zit in de verscheidenheid van de mensen die samenkomen.
Boeren en burgers vormen een belangrijk fundament, maar de manifestatie is breder. Ook vissers, transporteurs, kleine ondernemers, vrouwen, jongeren, ouderen, gezinnen en mensen die zich inzetten voor nationale identiteit, veiligheid en remigratie zijn welkom.
De verschillende groepen hebben ieder hun eigen zorgen en herkenbare positie. Boeren staan voor voedselzekerheid en het behoud van familiebedrijven die al generaties bestaan.
Vissers staan voor een eeuwenoude Nederlandse bedrijfstak die door stapeling van beleid steeds verder onder druk komt te staan. Transporteurs houden onze economie letterlijk in beweging, maar worden voortdurend geconfronteerd met hogere lasten en strengere regels.
Burgers merken de gevolgen in hun portemonnee, hun woonomgeving, hun veiligheid en hun toegang tot zorg en huisvesting.
Vrouwen krijgen binnen de manifestatie bewust een zichtbare plaats. Veiligheid op straat en de vrijheid om jezelf zonder angst te kunnen bewegen, zou vanzelfsprekend moeten zijn.
Toch ervaren veel vrouwen dat die vanzelfsprekendheid onder druk staat. Zij verdienen geen wegkijkende bestuurders, maar een overheid die problemen durft te benoemen en daadwerkelijk optreedt.
Ook het onderwerp remigratie krijgt aandacht. Dat debat moet op een volwassen en democratische manier kunnen worden gevoerd. Nederland heeft het recht om grenzen te stellen aan immigratie en om beleid te ontwikkelen voor mensen die hier niet mogen blijven of die vrijwillig willen terugkeren. Het is onaanvaardbaar dat iedereen die dit aankaart onmiddellijk etiketten als “racistisch” of “fascistisch” opgeplakt krijgt waardoor een normaal gesprek onmogelijk wordt gemaakt.
Niet iedere deelnemer hoeft het over ieder afzonderlijk onderwerp volledig eens te zijn.
Verbinding betekent niet dat verschillen verdwijnen.
Het betekent dat mensen beseffen dat zij samen sterker staan tegenover een overheid die hen te dikwijls afzonderlijk behandelt, verdeelt of negeert. Daarom is onze boodschap: één land, één volk, één geluid.”

“U was ook aanwezig bij een eerder protest dat op zaterdag 1 augustus plaatsvond op het Jaarbeursplein in Utrecht en werd georganiseerd door Save Europe Act van rechtsfilosoof, activist en politiek commentator Eva Vlaardingerbroek. Kunt u schetsen wat daar de opkomst was en wie er zoal een redevoering hielden?”

“De bijeenkomst in Utrecht liet zien dat er in Nederland en daarbuiten een groeiende behoefte bestaat om openlijk te spreken over immigratie, remigratie, nationale identiteit en de toekomst van Europa. Het waren onderwerpen die lange tijd vrijwel uitsluitend werden besproken binnen de kaders die door gevestigde politiek en media werden toegestaan.
Zodra iemand buiten die kaders trad, volgden de eerder genoemde zware etiketten in plaats van dat er sprake was van een inhoudelijk debat.
Op het Jaarbeursplein kwamen mensen met verschillende achtergronden bijeen die met elkaar de overtuiging deelden dat Europa zijn grenzen, cultuur en democratische zeggenschap moet beschermen. De precieze opkomst is altijd onderwerp van discussie.
Organisatoren, media en tegenstanders hanteren bij demonstraties dikwijls uiteenlopende tellingen. Wat mij vooral opviel, was de betrokkenheid van de aanwezigen en het feit dat mensen bewust naar Utrecht waren gekomen om een onderwerp te steunen dat maatschappelijk zeer gevoelig wordt gemaakt.
De toespraken waren uitgesproken maar dat hoort nu eenmaal bij een politieke manifestatie en werden onder andere gehouden door de bekende Vlaamse politicus Dries van Langenhove en het Nederlandse parlementslid Milan Schenk. Mensen komen niet naar een demonstratie om beleidsnota’s voor te lezen. Zij komen omdat zij vinden dat er iets fundamenteel mis gaat en omdat zij gehoord willen worden. Je kunt het met onderdelen van de boodschap eens of oneens zijn, maar een democratische samenleving moet in staat zijn om dat debat zonder iemand te demoniseren te kunnen voeren.”

“Naar verluidt was er een zogenoemde tegendemonstratie aangekondigd door antifa, die forse bewoordingen gebruikte om de Save Europe Act te verstoren en ook dreigde de deelnemers geweld aan te doen. Is het hun gelukt om hun dreigementen waar te maken?”

“Er waren vooraf inderdaad bizarre oproepen om de bijeenkomst te verstoren. Daarbij werd taal gebruikt die weinig met vreedzaam demonstreren en veel met intimidatie te maken had.
Dat is een zorgelijke ontwikkeling. Iedereen heeft het recht om tegen een demonstratie of politieke boodschap te protesteren. Dat recht geldt voor ons en dus ook voor onze tegenstanders. Maar er bestaat een fundamenteel verschil tussen vreedzaam tegenspreken en proberen een bijeenkomst met bedreiging, geweld of intimidatie onmogelijk te maken.
Het is te gemakkelijk om geweld goed te praten door mensen eerst een extreem etiket op te plakken. Zodra iemand tot ‘fascist’ of ‘nazi’ is verklaard, menen bepaalde activisten kennelijk dat normale democratische regels niet meer gelden. Dat mechanisme is gevaarlijk. Het maakt intimidatie salonfähig en ondermijnt het recht van anderen om vreedzaam hun mening te uiten. Voor zover ik het ter plaatse heb waargenomen, is het de tegenstanders niet gelukt om de bijeenkomst inhoudelijk onmogelijk te maken. De manifestatie kon doorgaan en de boodschap werd uitgesproken. De aanwezigheid van tegenstanders heeft vooral weer eens duidelijk gemaakt waarom vrijheid van meningsuiting en het demonstratierecht zo belangrijk zijn.
Ook voor 19 september geldt dat we ons niet laten intimideren. Tegelijkertijd zoeken wij geen confrontatie. Wij werken samen met de bevoegde instanties en vragen onze deelnemers om kalm te blijven, provocaties te negeren en aanwijzingen op te volgen. Onze kracht zit in de omvang, waardigheid en helderheid van onze boodschap: Vreedzaam, Eensgezind en Daadkrachtig".

“We willen graag afronden, maar niet voordat we u, net als de vorige keren, de gelegenheid hebben gegeven nog iets tot ons lezerspubliek te zeggen. Wat zou u hen nog willen meegeven?”

“Ik wil de lezers vooral meegeven dat vrijheid nooit vanzelfsprekend is. Iedere generatie denkt op enig moment dat de belangrijkste strijd al door vorige generaties is gestreden. Maar vrijheid verdwijnt zelden van de ene op de andere dag. Zij wordt meestal stap voor stap kleiner: door regels die eerst tijdelijk zouden zijn, door bevoegdheden die steeds verder worden uitgebreid, door censuur die als bescherming wordt gepresenteerd en door burgers leren te zwijgen omdat zij bang zijn voor de maatschappelijke gevolgen van hun mening.
Daarom is het belangrijk dat gewone mensen zich blijven uitspreken. Niet alleen politici, opiniemakers of bekende persoonlijkheden bepalen de toekomst van een land. Uiteindelijk zijn het burgers die door hun moed, betrokkenheid en volharding grenzen stellen aan de macht.
Ik hoop dat op die dag een duidelijk signaal wordt afgegeven aan de regering en aan de gehele Nederlandse politiek. Niet omdat wij verwachten dat na één manifestatie onmiddellijk alles verandert, maar omdat iedere verandering begint met mensen die weigeren zich nog langer machteloos te voelen. 19 September is geen eenmalige actie. Het zal het startpunt zijn van een groeiende volksbeweging.
Er moet snel een andere wind gaan waaien. Een wind van gezond verstand, nationale verantwoordelijkheid en respect voor de mensen die ons land hebben opgebouwd en iedere dag draaiende houden. Onze boeren en vissers zijn geen overbodige restanten uit het verleden. Onze transporteurs en ondernemers zijn geen pinautomaat voor de overheid.
Onze ouderen zijn geen kostenpost. Onze jongeren mogen niet worden veroordeeld tot jarenlange woningnood. Onze cultuur is geen probleem dat moet worden uitgewist. En onze grenzen zijn geen denkbeeldige lijnen waarover de Nederlandse bevolking niets meer te zeggen zou hebben.
Mijn boodschap aan de lezers in Nederland, Vlaanderen, Zuid-Afrika en elders is daarom: blijf betrokken, blijf kritisch en laat u niet tegen elkaar uitspelen. We hoeven niet over alles hetzelfde te denken om gezamenlijk op te komen voor vrijheid, democratie en het recht van
ieder volk om zijn eigen toekomst vorm te geven.
Aan de mensen in Nederland zeg ik: kom op 19 september naar het Malieveld. Kom vreedzaam, kom vastberaden en neem uw Nederlandse vlag mee. Laat zien dat u niet wegkijkt. Niet alleen voor uzelf, maar ook voor uw kinderen en kleinkinderen. Want uiteindelijk is de belangrijkste vraag niet of anderen zullen opstaan. De vraag is: wanneer staat u op?”

“Wederom hartelijk dank voor uw tijd en moeite. Uiteraard wensen wij u alle succes bij uw belangrijke taak op 19 september.”

“Graag gedaan, meneer Veldman. Ook ik wil jullie opnieuw bedanken voor de belangstelling en voor de ruimte om mijn antwoorden uitgebreid toe te lichten. Dat is in een tijd van korte fragmenten, snelle veroordelingen en politieke etiketten bepaald niet vanzelfsprekend.
Ik waardeer het dat onze gesprekken ook buiten Nederland worden gelezen. De afstand tussen Nederland en Zuid-Afrika is geografisch groot, maar onze historische en taalkundige verbondenheid maakt dat veel lezers onze ontwikkelingen met bijzondere belangstelling volgen.
Ik hoop dat we op 19 september een waardige, vreedzame en onvergetelijke dag kunnen neerzetten. Een dag waarop mensen niet alleen laten zien waartegen zij protesteren, maar vooral waarvoor zij willen opstaan: vrijheid, veiligheid, bestaanszekerheid, democratie en de toekomst van ons land.”

Kyk ook by:

https://www.youtube.com/watch?v=xE9K8qNgf-s

https://www.youtube.com/watch?v=1D9P9arinM8