SENAATFRAKSIESEKRETARIS VAN VLAAMS BELANG MNR. PETER LEMMENS:DIE TV-REEKS WORD HOOFSAKELIK VANUIT 'N SOSIALISTIESE EN POLITIEK-KORREKTE PERSPEKTIEF VERTEL"
Geagte leser. In die eerste maande van 2023 is op die Vlaamse sowel as op die Nederlandse 
televisie 'n reeks geloods wat as titel dra:Het verhaal van Vlaanderen. Dadelik was daar kritiek geuiter op die reeks omdat die storie nie op 'n regte manier die geskiedenis vertel nie. Ons het n.a.v. hierdie feit 'n insiggewende onderhoud gehad met mnr. Peter Lemmens, wat as fraksiesekretaris aan die party Vlaams Belang se senaat verbind is. Meneer Lemmens het in die Vlaams Belang-tydskrifuitgawe van 4 April 'n boekbespreking gehou omdat die boek wat oor die storie verskyn het, genuanseerder is. Ons het hom o.a. vrae gevra hoekom die skrywers van die reeks nie heeltemal die waarheid spreek nie, en selfs beweer dat België reeds bestaan het in die sestiende eeu.
"Meneer Lemmens, zou u alvorens we met het vraaggesprek aanvangen iets over u zelf willen vertellen aan onze lezers?"
"Aangezien ons vraaggesprek voornamelijk over het ‘verhaal van Vlaanderen’ gaat en dus over geschiedenis, is het wellicht relevant te vermelden dat ikzelf eertijds geschiedenis heb gestudeerd aan de Vrije Universiteit van Brussel. Vanuit mijn Vlaams-nationale politieke achtergrond heb ik heel wat gelezen over de geschiedenis van de Vlaamse Beweging en het Vlaams-nationalisme, al is mijn historische belangstelling natuurlijk wel ruimer dan dat. Beroepsmatig werk ik al 28 jaar voor het Vlaams Belang, vroeger het Vlaams Blok. Tegenwoordig is dat in de functie van secretaris van de Senaatsfractie van eerder genoemde partij".
"Welke werkzaamheden verricht een fractiesecretaris van een senaat zoal?"
"Dat is heel uiteenlopend. De taak van een fractiesecretaris bestaat er voornamelijk in de parlementsleden administratief en inhoudelijk te begeleiden bij hun werkzaamheden door voorbereidend werk te doen, en vooral door de andere fractiemedewerkers op dat vlak aan te sturen.
Hij moet ervoor zorgen dat alles organisatorisch in goede banen wordt geleid en dat de parlementsleden bijgestaan en voldoende gedocumenteerd worden in hun politieke werkzaamheden als ze erom vragen, maar voor een stuk moet hij dat ook proactief doen natuurlijk.
Nu, voor wat de Belgische Senaat betreft gaat dat er enigszins anders aan toe. Sedert deze instelling in 2014 werd hervormd, heeft ze veel van haar politieke bevoegdheden verloren en is ze in feite een overbodige parlementaire instelling geworden. Het Vlaams Belang, maar lang niet het Vlaams Belang alleen, pleit er dan ook al geruime tijd voor om die instelling gewoon af te schaffen, want zij kost de belastingbetaler wel nog altijd handenvol geld terwijl ze politiek eigenlijk volkomen nutteloos is. Een aantal Franstalige partijen verzetten zich nog altijd tegen de afschaffing van deze instelling, dus blijft zij maar verder vegeteren.
Wat mijn werkzaamheden betreft heeft dat tot gevolg dat ik tegenwoordig niet veel medewerkers meer heb en de hoofdmoot van het werk nu op mij neem".
"In de subtitel werd al duidelijk dat Het verhaal van Vlaanderen voornamelijk met een socialistische en politiek correcte bril wordt bekeken. Dat is natuurlijk op zich al curieus te noemen, maar kunt u ook duiden wat er allemaal precies niet geheel juist wordt weergegeven?"
"Laten we vooraf zeggen dat geschiedschrijving – of in dit geval een TV-reeks die pretendeert de geschiedenis van Vlaanderen te willen brengen – geen exacte wetenschap is. Geschiedenis schrijven of presenteren via audiovisuele media is dus altijd tot op zekere hoogte een interpretatie van het verleden, maar men kan dat wel op een zo neutraal mogelijke wijze doen of juist niet. En daar hebben we dan toch wel een probleem met deze TV-reeks, vooral met de laatste afleveringen die de jongste eeuwen behandelen. Maar laat mij eerst toch zeggen dat hier wel degelijk goede,onderhoudende televisie werd gebracht, in de zin dat de TV-reeks professioneel is gemaakt en het verleden, of althans bepaalde aspecten ervan, op een boeiende wijze in beeld weet te brengen. Het ensceneren van historische gebeurtenissen met acteurs in kledij en in de materiële context van die tijd, waarbij de presentator dan soms in hedendaagse kledij met zijn verhaal tussenkomt, levert aangename en behapbare televisie op. Het concept is dus erg aantrekkelijk en werd trouwens afgekeken van Denemarken en Nederland, waar eerder al iets gelijkaardigs over de geschiedenis van die landen was gemaakt. Het was dus boeiend om ernaar te kijken, zeker wat de eerste afleveringen over het verdere verleden betreft. Zij haalde aanvankelijk dan ook heel hoge kijkcijfers in Vlaanderen, wat toch wel aantoont dat mensen belangstelling hebben voor, en gehecht zijn aan hun verleden en aan hun identiteit. Naarmate de reeks vorderde en dichter bij onze tijd komt, daalde echter ook het enthousiasme ervoor en ik moet zelfs bekennen dat ik de laatste van de tien afleveringen heb gelaten voor wat ze was, nadat ik van anderen had gehoord hoe teleurstellend ze is – ik heb de reeks namelijk uitgesteld bekeken. En dat heeft dus alles te maken met de inhoud die de programmamakers aan de laatste afleveringen hebben gegeven, die duidelijk zwaar politiek correct zijn en nog weinig, om niet te zeggen niets, met het verhaal van Vlaanderen te maken hebben. Nu begrijp ik wel dat men voor zo’n televisiereeks niet alle feiten, zelfs niet alle belangrijke feiten kan brengen en dat men uit de veelheid van historische gegevens zeer streng moet selecteren in wat men brengt. Maar daar loopt het dus, althans wat mij betreft, in de laatste afleveringen helemaal verkeerd. Onbenullige feiten, ingegeven vanuit een politiek correcte en socialistische bril, worden zwaar opgeblazen, terwijl belangrijke zaken voor het verhaal van Vlaanderen zo goed als onvermeld blijven. Voor mij is het verhaal van Vlaanderen in de 19 e en 20 e eeuw niet alleen het ‘arm Vlaanderen’, dat er zeker ook toe behoort, maar ook en vooral de strijd van de Vlaamse Beweging voor het behoud van onze Nederlands taal en cultuur en de ontvoogding van het Vlaamse volk uit de wurgende Belgische omknelling. Daar verneemt men evenwel zo goed als niets van. In de plaats daarvan krijgen we dan verhalen voorgeschoteld die absoluut niet relevant zijn voor de recentere geschiedenis van Vlaanderen, maar wel perfect passen in de politiek correcte en socialistische visie van de makers".
"Toen in de tv reeks de De Guldensporenslag werd behandeld viel ons op dat het personage van Pieter de Coninck en de slag zelf, door de diverse deskundigen op een bepaalde manier werd belicht. Zo zou die strijd toch wel lichtelijk overdreven zijn en kon niet alles voor waar worden aangenomen. Mensen met een andere mening kwamen niet aan het woord. Naar onze mening was dit echt een geval van koekoek eenzang. Wat zegt dit uws inziens over de zienswijze en betrouwbaarheid van deze historici?"
"Dat is het probleem met de academische wereld in het algemeen, niet alleen in Vlaanderen, maar denkelijk in heel de westerse wereld. Die voelen en gedragen zich doorgaans erg kosmopolitisch en hebben een hartgrondige afkeer voor alles wat maar van ver of nabij naar identiteit of nationaal bewustzijn neigt. Het verhaal dat hier van de Guldensporenslag werd opgehangen was inderdaad eenzijdig, wat niet verwonderlijk is, als men weet dat één van de ‘experten’ die men daarvoor liet opdraven een doorwinterde marxist is. Dan krijgt men dus een verhaal dat geënt is op de klassenstrijd, wat absurd is voor de tijd waarin de Guldensporenslag plaatsvond. Een sociaal element maakte zeker onderdeel uit van wat er toen allemaal gebeurd is en wat eraan voorafging, maar de strijd die toen gevoerd werd was een complex samenspel van sociale elementen, identitaire elementen en zeker niet te vergeten ook feodale elementen. Dat kwam door die marxistische bril waarmee men dat bekeek inderdaad niet tot zijn recht in de manier waarop de Guldensporenslag in die aflevering werd voorgesteld".
"Belangrijke gebeurtenissen blijven onvermeld en fait divers worden juist overbelicht. Kunt hier enige voorbeelden van noemen?"
"Ik geef er een paar. Een vroeg voorbeeld zijn de volksverhuizingen van de 4 e en 5 e eeuw in onze streken, waarbij Germaanse stammen Vlaanderen bevolken. Daar wordt zo goed als geen aandacht aan besteed, terwijl dat toch wel een fundamenteel gegeven is, me dunkt. Hiermee wordt grotendeels de etnisch-culturele basis van het Vlaamse volk gelegd, wat toch wel essentieel is voor de verdere ontwikkeling van Vlaanderen. Wat de 19 e eeuw betreft gaat er heel veel aandacht naar een feministe waar niemand ooit van gehoord heeft, die tevergeefs militeert in de socialistische partij voor stemrecht voor vrouwen. Verder is er daarin ook ruime aandacht voor het lot van de zwarten die tijdens de wereldtentoonstelling van 1897 moesten poseren voor het Belgische publiek. Daar wordt in de uitzending veel tijd aan besteed, terwijl dat voor die tijd en voor de toenmalige geschiedenis van Vlaanderen absoluut marginale fenomenen zijn geweest. Wat dan weer zo goed als volledig ontbreekt en voor mij voor de 19 e en 20 e eeuw de essentie van het verhaal van Vlaanderen vormt, is het ontvoogdingsproces van het Vlaamse volk binnen de vijandige Belgische staat. België is in 1830 opgericht als een francofone staat, waar een Franstalige minderheid de macht monopoliseerde. Dat kon ze lange tijd doen door het cijnskiesrecht, waardoor alleen de rijken stemrecht hadden en die waren Franstalig en vertegenwoordigden nauwelijks 1,1% van de bevolking, zodat de Vlamingen er politiek niet aan te pas kwamen. Voor het Nederlands was er dan ook geen plaats in bestuur, gerecht, onderwijs en leger, hoewel de Vlamingen in België de meerderheid van de bevolking uitmaakten. De Vlamingen hebben zich daar maar zeer moeizaam uit kunnen emanciperen, dankzij de Vlaamse Beweging en veel later dankzij de democratisering van het stemrecht en het Vlaams-nationalisme. Dat is, wat de 19 e en 20 e eeuw betreft, voor mij het echte verhaal van Vlaanderen, die emancipatie van de Vlamingen, niet alleen sociaal, maar ook economisch, cultureel en politiek, maar daar is dus, buiten het sociale, nauwelijks aandacht voor in de TV-reeks".
"Men zou als kijker toch mogen verwachten dat bij zoiets belangrijks als de geschiedenis van Vlaanderen men zich niet wendt tot een min of meer vertekend beeld weer te geven. Daarom onze vraag. Wat zou volgens u de reden zijn dat de bedenkers zich bedienen van zo'n praktijken?"
"Hun eigen linkse ideologische opvattingen, affiniteiten en vooringenomenheden. Maar ook het feit dat onze academische wereld een links bastion is, dat een virulente afkeer heeft van alles wat met identiteit en Vlaams-nationalisme te maken heeft. De programmamakers gaan er immers prat op dat zij zich ruim hebben laten adviseren door historici en academici, en die komen inderdaad ook regelmatig aan het woord in de uitzendingen. Dat is één van de drama’s van de huidige Vlaamse samenleving, met name dat de elites, de culturele elites zoals TV-programmamakers, maar ook de academische elites die het aan onze universiteiten voor het zeggen hebben en onze jonge generaties opleiden, in overgrote mate een links georiënteerd wereldbeeld hebben, terwijl Vlaanderen al decennia rechts denkt en stemt. Er is dus een grote kloof tussen de elites die de publieke opinie beheersen en maken enerzijds en de doorsnee gewone man in de straat die dat tegen wil en dank moet ondergaan. Die academische en culturele elites zijn een gesloten wereld die in hun eigen ivoren torens leven en er geen flauw benul van hebben wat er in de Vlaamse samenleving leeft of die er een afkeer van hebben en de Vlamingen met een belerend vingertje willen heropvoeden tot hun socialistische en multiculturele denkbeelden. Daar is dus ook deze TV-reeks voor een stuk schuldig aan. Wat die academische elites betreft, is het trouwens ironisch en typerend voor hun allergie van elke vorm van identiteit dat een aantal academici-historici die niet bij de reeks betrokken waren er bij het begin van de uitzendingen tegen protesteerden omdat zij vreesden dat dit wel eens een identitair verhaal zou kunnen worden omdat de Vlaamse regering er subsidies voor gegeven had. Hun linkse bezorgdheden waren onterecht: de programmamaker was er een van hen en heeft dat in zijn TV-reeks in de laatste afleveringen ook heel duidelijk tot uiting gebracht. Die linkse academische kritische stemmen zijn dan ook snel gaan liggen, eens ze zagen dat het vanuit hun optiek ‘goed’ was".
"Kan de woke invloed misschien een rol hebben gespeeld hierbij. Met andere woorden: zijn de makers ook behept met deze ideologie?"
"Woke is iets vrij recent, het is een recente variant van de cultuurmarxistische strijd tegen onze westerse samenlevingen, maar het is op korte tijd inderdaad sterk doorgedrongen bij de maatschappelijke en culturele elites. In deze TV-reeks kwam dat vooral bij de laatste afleveringen erg tot uiting, onder meer door de reeds aangehaalde buitensporige aandacht voor de zwarten in de wereldtentoonstelling en die feministe en de manier waarop dat werd aangebracht. Men moet namelijk weten dat wat die zwarten betreft, de Vlamingen daar absoluut niets mee te maken hadden. De kolonisatie van Congo was geruime tijd een privé project van koning Leopold II en is daarna overgenomen door de Belgische staat, waar de Vlamingen zelf verdrukt werden door een Franstalige minderheid die deze staat gedurende lange tijd heeft overheerst en dat voor een stuk nog altijd doet. Het Vlaamse volk is daar dus volkomen vreemd aan, maar toch wordt dat in deze TV- reeks gepresenteerd als een onderdeel van ‘het verhaal van Vlaanderen’ om ons op dat vlak als 'slechte blanke mannen’ een schuldcomplex aan te praten. Volledig ten onrechte dus".
"In het bewuste Vlaams Magazine staat boven uw boekbespreking zelfs als titel: Het verhaal van Vlaanderen-Geen verhaal van Vlaanderen. Dat klinkt naar onze overtuiging toch behoorlijk ernstig. Heeft u deze kop zelf bedacht toen u aan het artikel begon en zo ja wilde u de lezers en lezeressen er op deze wijze op attenderen dat de serie toch wat bezijden de waarheid is?".
"Die kop is deels door de redactie bedacht, deels door mijzelf, maar hij stemt eigenlijk wel overeen met wat ik verder in de boekbespreking aangeef. Wellicht is deze aanduiding wat te streng voor de TV-reeks als geheel, maar zeker voor de laatste afleveringen is zij wat mij betreft alvast heel toepasselijk. Ik heb het daar juist al vermeld: de Vlaamse ontvoogdingsstrijd ontbreekt er nagenoeg volledig in en dat is voor mij voor de jongste twee eeuwen toch wel de kern van het verhaal van Vlaanderen. Vandaar dat dit in mijn ogen geen verhaal van Vlaanderen is, toch minstens wat de laatste eeuwen betreft".
"U merkte op dat het boek, wat naar aanleiding van de serie verscheen een stuk evenwichtiger is en met meer nuance de geschiedenis verteld. Kunt hier ons zeggen in welke mate dit het geval is?"
"Een boek is een heel ander medium dan televisie en ik vermoed -al heb ik daar niet meteen weet van- dat de auteur een extern persoon is die als dusdanig niet betrokken was bij het maken van de TV-reeks zelf. Hij had kennelijk in alle geval een zekere vrijheid om een en ander bij te sturen en heeft dat voor een stuk ook gedaan. De structuur van zijn boek is weliswaar geënt op de 10 afleveringen van de uitzending en hij neemt ook een deel van de inhoud ervan over, maar een aantal van die onbenulligheden waar in de uitzending zoveel aandacht aan wordt besteed, krijgen relatief gezien minder aandacht. Anderzijds krijgen een aantal leemtes uit de reeks, in het boek wel de aandacht die ze verdienen. In die zin is de tekst van het boek evenwichtiger. Maar ook hier krijgt de Vlaamse ontvoogdingsstrijd niet de aandacht die hij verdient en in die zin is ook dit boek niet zozeer een verhaal van Vlaanderen, naar wel een geschiedenis van de prehistorie tot nu op het grondgebied van Vlaanderen, zoals de ondertitel van het boek luidt".
"Net als in de tijd van de Guldensporenslag (1302) was er ook in de tijd van Priester Daens (1890)
sprake van ernstige onderdrukking en uitbuiting van Vlaamse arbeiders. In het geval van het eerste voorbeeld waren het de patriciërs en in het tweede geval de Franstalige directeuren en adel. Zou de film Daens die verhaalt over Priester Daens die zich teweer stelde tegen de onderdrukking van Vlamingen ook door dezelfde bril bezien zijn waardoor het nationalistische karakter ten koste ging van een socialistisch model?"
"Het is al een tijdje geleden dat ik die film nog gezien heb, maar dat is inderdaad de indruk die mij is bijgebleven. De film is overigens gebaseerd op een boek van Louis Paul Boon en dat was een notoire socialist. Het mag dan ook niet verbazen dat ook deze film de figuur van Daens en zijn politieke strijd eenzijdig belicht. Ik verwijs ook naar wat ik daarnet al stelde dat de culturele elites een links wereldbeeld huldigen, in dit geval auteur én filmmaker. Nochtans was de strijd van Daens zoals u stelt én sociaal én Vlaams. Het is immers geen toeval dat de Daensistische beweging later is opgegaan in het politieke Vlaams-nationalisme. Maar daar zijn onze culturele elites dus blind voor, en dat zijn ze welbewust. Ze willen niet dat de Vlamingen daar kennis van nemen en dus censureren ze dat in hun eigen cultuur scheppingen weg.”
"Heeft uw partij, de VRT (Vlaamse Radio en Televisie) die immers verantwoordelijk is voor de reeks dan wel de verteller, Tom Waes om uitleg gevraagd en zo ja, wat was daarop het antwoord?"
"De TV-reeks is in feite gemaakt door een extern productiehuis, zij het in opdracht van de VRT. Dat maakt het misschien een beetje moeilijk om de VRT voor de inhoud daarvoor ter verantwoording te roepen, alhoewel. Anderzijds heeft de VRT, als openbare omroep betaald met Vlaams belastinggeld, hiermee eindelijk weleens gedaan wat hij veel te weinig doet, namelijk aandacht besteden aan de promotie van de Vlaamse cultuur en geschiedenis. In die zin verdient de openbare omroep eigenlijk een pluim. Maar het is de uitwerking ervan die wel lelijk is tegengevallen, zoals al vermeld, vooral in de latere afleveringen. In hoeverre de VRT inspraak en inzicht had op de inhoud van het programma is mij niet zo duidelijk en daar kan men deze omroep inderdaad wel verwijten dat ze tekort is geschoten.
Hetzelfde kan trouwens gezegd worden van de Vlaamse regering, die een paar miljoen euro subsidies heeft uitgetrokken voor de realisatie van deze TV-reeks en dat nota bene door voornamelijk ministers van N-VA-strekking, die van zichzelf zeggen dat ze Vlaams-nationalisten zijn. Van wie het geld verstrekt, mag worden verwacht dat hij er ook voor zorgt dat het product dat wordt afgeleverd ook beantwoordt aan zijn verwachtingen. Maar die N-VA-ministers hebben op dat vlak niets ondernomen, integendeel, zij hebben zich welbewust ver gehouden van het verstrekken van inhoudelijke richtlijnen en die subsidies kennelijk toegezegd zonder daar minimale inhoudelijke voorwaarden aan te koppelen. Zij hebben er zich integendeel voor gehoed enig toezicht te houden op de inhoud of zich daarin te mengen, bevreesd als ze zijn voor de banbliksems van de academische en culturele elites dat ze hiermee aan identiteitspolitiek zouden doen. Banbliksems die ze desondanks van die elites aanvankelijk toch nog over zich heen hebben gekregen. Ze hadden op dat vlak zeker wat assertiever mogen zijn. Er is niets mis mee om aan identiteitspolitiek te doen, integendeel, volgens mij is dat, zonder daarin te overdrijven, één van de opdrachten van Vlaams-nationalisten als ze mee regeren.”
"Zou u afrondend nog iets tegen onze lezers willen zeggen?"
"Wees trots op uw identiteit, op uw afkomst en de geschiedenis van uw volk, ook al bevat die soms minder fraaie kantjes – dat laatste gaat trouwens op voor de geschiedenis van alle volkeren. Onze geschiedenis maakt voor een stuk wie en wat we zijn en daar is absoluut niets mis mee. Laat u daarom nooit van de wijs brengen door die linkse betweters en wereldverbeteraars die ons een aantal schuldcomplexen trachten aan te praten en daarbij veel lawaai maken. Vergeet nooit dat zij daarbij een politieke agenda nastreven die erop gericht is ons te verzwakken, zowel individueel als collectief als gemeenschap. Dat is hun cultuurmarxistische agenda, waar we nooit mogen in trappen of ons door laten intimideren.”
"We willen u hartelijk danken voor uw tijd en moeite en wensen u en de uwen veel heil en zegen".
"Heel graag gedaan en dit wens ik u wederzijds".