BAIE MOSLEMS DINK HULLE IS KLEIN DUIMPIE EN VERAL TURKE VOEL HULLE SPEEL 'N ROL IN DIÈ VERHAAL
In aflevering 6 uit onze reeks DIE 'SEËNINGE' VAN DIE REËNBOOGNASIE gingen wij al in op het feit dat veel moskeebezoekers verpakkingen van etenswaren zoals die van yoghurt, melk en snoep zomaar op straat gooien of er nu een prullenbak voorhanden is of niet dat maakt ze niet uit. De islamitische 'geestelijke' Omar al-Haddouchi zei vorig jaar april, dat de landen waar moslims zich bevinden slechts als een toilet kunnen worden beschouwd en het moet gezegd worden dat veel islamieten er alles aan doen om de woorden van deze imam gestand te doen (n.s Moslems wat na die moskee gaan sal enigiets wat hulle eet se pakkies so rondstrooi. 'n Islamitische 'geestelike' het verklaar dat hulle in die lande waar hulle bly, hul vullis sommer kan los omdat lande van 'ongelowiges' slegs as 'n toilet beskou kan word) Tot nog toe zijn het vooral turken die er een gewoonte van gemaakt hebben om gehoor te geven aan wat deze sjeik hun opdroeg.
Ze kopen bij de plaatselijke Turkse winkel eet- en drinkwaren en op weg naar hun 'gebedshuis' werpen ze wat ze niet meer lusten of nodig hebben weg. Buiten het moskeebezoek kan je ook snel te weten komen of er Turken in de buurt zijn want een spoor van afval van verpakkingsmateriaal en spuug markeert hun aanwezigheid. Vanaf de flats met schotelantenne die menig multikulti wijk helaas rijk is, gooit men met het grootste gemak luiers, ijskasten en zakken met huishoudelijk afval naar beneden. Een gang naar beneden lijkt namelijk veel te moeilijk. Menigeen die langs zo'n flat liep heeft weleens bijna afval op zijn of haar hoofd gehad. Het zijn deze (voorheen Nederlandse en Vlaamse) wijken waar speciaal voor de nieuwkomers in diverse talen werd gewaarschuwd om geen etensresten zoals rijst, brood en huisvuil over het balkon te gooien omdat dit ongedierte aantrekt zoals meeuwen en ratten maar welke raad niet werd opgevolgd met uiteraard alle gevolgen vandien. Omdat men eerst nog begrip toonde (die mensen kwamen immers uit een heel andere cultuur) liet men dit maar op zijn beloop maar toen het de spuigaten begon uit te lopen vond men het tijd om aan dit ongewenste gedrag wat te moeten doen. Er werden controleurs aangesteld die er op moesten toezien dat de regels werden nageleefd en soms werden er heel kleine succesjes geboekt als er in een vuilniszak een adres werd gevonden. Men ging bij de bewoner langs en belde aan en toonde het bewijs wat in de afvalzak was gevonden en gaf hem of haar een waarschuwing dat dit niet meer mocht gebeuren. Omdat dit allemaal te soft werd aangepakt, zette het weinig zoden aan de dijk en was het eigenlijk dweilen met de kraan open. Werd de ene vervuiler bezocht dan diende zich op een andere plek wel weer een ander aan. Wat ook niet echt meewerkte was dat de nieuwkomers geen enkele binding hadden met de wijk waar ze kwamen te wonen omdat ze na enige maanden of een half jaar al weer verkasten naar een andere buurt waarna andere vreemdelingen (meestal ook moslims) in de vrijgekomen woning trokken en het hele verhaal weer van voren af aan begon omdat zij hetzelfde ongewenste gedrag vertoonden.
Naast al deze dingen begonnen inbraken, diefstallen en overvallen op grote schaal toe te nemen die bijna uitsluitend gericht waren op de oorspronkelijke bewoners. Vooral vrouwen, meisjes, gezinnen en ouderen werden het slachtoffer van de daders -door de politiek correcte media steevast aangeduid als 'licht getinten' of 'jongeren' -en omdat deze mensen niet meer in staat waren om te verhuizen wegens hun financiële situatie of anderszins, en deze dieven ook wel zagen dat ze weinig weerstand ondervonden, kon dit jarenlang voortgaan zonder dat er noemenswaardige maatregelen getroffen werden om deze criminaliteit een halt toe te roepen. Toegegeven er werden weleens bendes opgerold die het te bont maakten, maar net als bij het gooien van afval was dit water naar de zee dragen. Na verloop van tijd dienden zich namelijk nieuwe groepen aan die net als hun voorgangers verder gingen met hun misdadige gedrag. Iets was ze overigens afgekeken hadden van de oudere broers en neven.De overheid wist niets anders te doen dan straathoekwerkers aan te stellen die met gemeenschapsgeld betaald werden of het zoveelste buurthuis open te stellen (of zelfs een geheel nieuw centrum te laten verrijzen) om de misdaad wat te kanaliseren. Dat dit weinig effect had moge duidelijk zijn.
De kritische wijkagent die daadwerkelijk iets wilde doen voor de buurtbewoners, door een harde aanpak van zowel de bewuste bendes als hun ouders voor te staan viel bij de multikullers danig uit de toon en werd om hem onschadelijk te maken al heel snel overgeplaatst naar een plek waar hij of zij geen kwaad kon. Vervolgens werd er een diender aan gesteld die zeer begaan was met de 'jongeren' en waar de buurtbewoners dus niets van hoefden te verwachten. Aan het eind van het liedje bleef alles bij het oude.Er waren zelfs steden waar als burgers hun beklag deden over de overlast die deze 'jongeren' pleegden, geopperd werd dat de klagers dan maar moesten verhuizen. Het was de omgekeerde wereld maar zeker niet in de belevingswereld van de moslimknuffelaars waarvoor de islamisering van de maatschappij het hoogste ideaal was wat er op aarde bestond. Al te kritische lieden pasten niet in dat volmaakte plaatje want dat gaf alleen maar last en onrust en bracht de verdere realisatie van de metamorfose van buurten in ernstig gevaar. Zulks moest ten alle tijden voorkomen worden. Het belangrijkste was namelijk dat er steeds meer van zulke wijken zouden ontstaan om zo de weerstand van de achterblijvers te kunnen breken.
Cultuurimperialisme werd een feit doordat met name moslims de oorspronkelijke bewoners vervingen. Degenen die niet weg wilden of konden, moesten lijdzaam toezien hoe de gedaanteverandering van hún wijk stilletjesaan een aanvang nam. De verloedering nam toe en de op één hand te tellen Nederlandse ondernemers die het tot dan toe hadden proberen vol te houden hielden het voorgoed voor gezien. Waren ze al niet een keer of vijf overvallen dan werden ze nagenoeg dagelijks geïntimideerd of soms zelfs afgeperst.
Kortom: men had het mooi voor elkaar en thans kon
er een begin gemaakt worden om een stuk grond aan te kopen voor het bouwen van een moskee. Er waren nu al zoveel islamieten dat het toch hoog tijd werd voor zo'n gebouw. Het spreekt eigenlijk vanzelf dat er geen belemmeringen waren om zo'n 'gebedshuis' neer te zetten want er is nu eenmaal vrijheid van godsdienst. Aangezien de islam ook als een religie werd gezien, kon de aanvraag al snel gehonoreerd worden. Ziezo weeral zag een islamitische wijk het levenslicht.
In veel van deze wijken golden eigen wetten en regels en de politie liet zich er ook telkens minder zien totdat zij op het laatst er zich helemaal niet meer vertoonde.
Omdat sommige niet-politiek correcte bestuurders inzagen dat dit ook niet de bedoeling was, trachtte men door het realiseren van koopwoningen de wijk weer nieuw elan in te blazen en zo de leefbaarheid weer wat terug te krijgen maar dit lukte maar ten dele. De nieuwkomers waren in de meerderheid en hier was niet veel meer aan te veranderen.
Resumerend kan dan ook gesteld worden dat de multikul-knuffelaars wél heel goed zijn in iets afbreken maar opbouwen ho maar. Dan zijn ze opeens niet thuis.Hun voornaamste doel is om alle Nederlandse wijken te herscheppen in onleefbare islamitische buurten waar de misdaad welig tiert en waar het afval de straten en pleinen siert. Voordat deze metamorfose geheel voltooid is zullen zij niet rusten.....