Toe Jesus hulle egter daarop gewys het dat hulle kinders van die duiwel is (Joh. 8:44), is die ewige stryd teen die Christendom aangeknoop. Nie net moes Jesus gedood word nie, maar sou elke Christen aan hierdie duiwelse magte se stryd onderwerp word.
Sedert veral die Tweede Wêreldoorlog (en met die “Holocaust” as die stok waarmee die Weste geslaan is), het die Joodse aanslag op die Blanke (Westerse) beskawing verskerp. Die Blankedom se wil tot weerstand is in die proses in so ‘n mate verswak dat die gevaar op uitwissing vandag groter as ooit is.
Hierdie aanslag het op veral drie terreine gekonsentreer; die akademie, die politiek en die media. Op akademiese terrein (die intellektuele) was die aanslag gerig op ras as onderskeidingsfaktor. Dit was die Jode wat rassuiwerheid en die bestaan van rasse aangeval het sodat die Westerling later self in die bestaan daarvan getwyfel het. So gesien was die verskil in intelligensievlakke en in kultuur nie meer gesien as sou dit met ras verband hou nie, maar eerder met agtergrond, gebrek aan middele, diskriminasie, ensomeer. Klem is op die individu, eerder as die rassegroep gelê, terwyl Blankes nie ingesien het dat hulle juis as rassegroep verantwoordelik gehou is vir die gebrek aan prestasie van die Swartes as ras nie! Vandag vind ons ‘n vyandige akademici wat in ‘n geestelike oorlog verkeer met hulle eie rasgenote en die waardestelsels van weleer
.
Die akademiese oorlog is uitgebrei na die politiek waar politici die verwronge idees van die akademici klakkeloos nagepraat het. Hierdie politici is deur Joodse geld aan bewind geplaas om samelewings te transformeer. Met die hulp van die derde faktor, die geldgesteunde media is die oorwinning voltrek, aangesien deurlopende propaganda mense in so ‘n mate geïndoktrineer het dat hulle gebreinspoel is.
Groepsbinding het in die proses plek gemaak vir individualisme. Terwyl die groepskohesie van die Blanke deur die Sionisme verswak is, is Joodse solidariteit versterk. Hierdie dualisme van die Jode, waar die een reël vir die Jode geld en die teenoorgestelde vir die Blankedom, word somtyds blatant gedemonstreer. In Israel byvoorbeeld is daar nie sprake van integrasie tussen Jode en nie-Jode nie, is nie-Joodse immigrasie taboe, is apartheid aan die orde van die dag en wil Jode nou Swartes deporteer. In ander lande is dit Jode wat betoog vir integrasie en immigrasie van vreemdelinge, afskaffing van skeidingsmaatreëls en kapsie maak as onwettige immigrante gedeporteer word. Hierdie arrogansie is aanduidend van ‘n Jodedom wat glo dat hulle reeds die oorwinning behaal het.
Wat in die proses gebeur het is dat die Judaïsme die Christendom die loef afgesteek het deur die Christendom se norme en waardes tot die grond toe af te breek en die verwronge idees van die Judaïsme as onaantasbaar gevestig het. Noudat Christene deur Jode oortuig is dat hulle waardes immoreel was en is, verkies hulle om eerder die vyand se kant te kies as hulle eie, val hulle oor hulle voete om die vyand ter wille te wees en kan hulle blykbaar nie genoeg doen om hulleself steeds dieper in ‘n skuldgevoel te laat versink nie. In teenstelling met hierdie destruktiewe gees wat heers onder Westerlinge, staan die Joodse opvatting oor hulleself. Die Lubavitcher rabbi, Mendel Schneerson, beskryf byvoorbeeld die verskil tussen Jode en nie-Jode soos volg:
We do not have a case of profound change in which a person is merely on a superior level. Rather we have a case of … a total different species… The body of a Jewish person is of a total different quality from the body of all the nations of the world… The difference of the inner quality is so great that the bodies would be considered as completely different species… An even greater difference exists in regard to the soul. Two contrarory types of souls exist, a non-Jewish soul comes from three satanic spheres, while the Jewish soul stems from holiness.
Hierdie aanmatigende Joodse houding en gepaardgaande aanslag op die Christendom (as vaandeldraer van die Weste) het sy ontstaan in die Nuwe Testamentiese tyd toe die Fariseërs (as die voorsate van die huidige Sionisme) hulleself as die uitverkore volk beskou het en gehoop het dat die Messias dit sou bevestig. Toe Jesus hulle egter daarop gewys het dat hulle kinders van die duiwel is (Joh. 8:44), is die ewige stryd teen die Christendom aangeknoop. Nie net moes Jesus gedood word nie, maar sou elke Christen aan hierdie duiwelse magte se stryd onderwerp word.
Die Joods-gedrewe kommunistiese revolusie van 1917 het uiteindelik 85 miljoen mense se lewens geëis. In Rusland is hierdie oorlog van ‘n volk teen sy eie mense “vervolmaak” en moes 25 miljoen mense sterf. Vandag moet elke Westerling kennis neem van die “Holocaust”, die leuenagtige syfer van ses miljoen en die nog groter leuen van gaskamers, terwyl die feit van 85 miljoen wat weens die Joods-gedrewe kommunistiese rewolusie gesterf het, skaars vermelding verdien. Selfs Winston Churchill het, ondanks sy Joodse bande, melding gemaak van hierdie “world-wide conspiracy for the overthrow of civilization”. Vandag nog betaal lande soos Duitsland miljarde rande aan die Jode as “vergoeding”, terwyl kommunistiese slagoffers en hulle nasate nooit ‘n sent ontvang het nie. Duitsland het vandag nie meer ‘n Duitse kultuur nie, maar eerder ‘n Holocaust-mentaliteit waar die Holocaust die Protestante geloof verdring het. Die Jode is reeds in Duitsland geheilig en ander lande staan reg om dieselfde te doen.
Norman Finkelstein, ‘n Jood, skryf oor hierdie toedrag van sake:
“holocaust awareness is an official, propagandistic indoctrination, a churning out of slogans and a false view of the world, the real aim of which is not at all a understanding of the past, but a manipulation of the present”.
Hierdie manipulering van die teenswoordige word gevoer deur die Joods-beheerde media wat deurlopend sorg dat die Westerse skuldgevoel oor hulle verlede lewend gehou word. So sal apartheid deurgaans die skuld kry vir die gebrek aan waardes, norme, verantwoordelikheidsbesef, kultuur en opvoeding in Suid-Afrika, en die waarheid dat apartheid ten doel gestel het om vrede tussen volke te bewerk, as kettery veroordeel word.
Dit was ‘n Brits-Joodse aanslag (met gepaardgaande aanloklikheid van geld) wat daartoe gelei het dat Afrikanerleiers in die regerende Nasionale Party geknak het en die mag oorhandig het aan die Swart pionne van hierdie bose magte. Hierdie aanslag was deurtrek met haat en is die suiwer beleid van apartheid in dieselfde terme geplaas as die sogenaamde Holocaust. Hoe enigiets wat dr Verwoerd met die beleid van apartheid bedoel het as ‘n misdryf teen die mensdom beskou kan word, gaan die ingeligte Afrikaner se verstand te bowe, maar sou jy die slagoffer van Joodse propaganda geword het, sal jy ook vandag niks met hierdie “euwele beleid” te doene wil hê nie en dit as ‘n “onreg” tipeer. As selfs die mees konserwatiewe kerk in Afrikanergeledere begin saamsing in hierdie koor, is die skrif aan die muur.
In Duitsland word die Duitsers sedert Nuremberg onderwerp aan Holocaust-propaganda; by ons sal die aanslag teen apartheid moet voortduur ten einde die Swart pionne van die Joodse magte aan bewind te hou. Die Swartes het nie die inherente vermoë om ‘n staat te regeer of Blankes in ‘n ondergeskikte posisie te hou nie. Hulle meesters, die Joodse magte, sal daarvoor moet sorg.
Liberalisme, daardie siekte wat die mensdom beetgepak het sedert die middel van die vorige eeu, ken geen verdraagsaamheid nie. In die naam van politieke debat word geen verskille toegelaat nie. Daarom het die groot siekte, politieke korrektheid, regdenkende Blankes wêreldwyd in ‘n doodse greep. Liberalisme is ‘n kanker wat die hele siel van die mensdom deurtrek het. Daar is bykans niks wat bestand kan hou daarteen nie. Die onverbiddelike eis is om te konformeer. Die uiteinde van hierdie konformiteit is barbarisme. Maar die Jodedom , wat hierdie konformisme propageer, wil die naïewe Westerling graag laat glo dat sy individualisme sy “mensereg” is; iets waarin die Jode self nie glo nie.
Word genoeg emosie opgewek oor die leuen, soos byvoorbeeld dat apartheid die rede vir alle armoede en ellende is, dan is die saad gesaai vir ‘n volksmoord. Volksmoorde begin by gewone moorde op onskuldige burgers – soos op doodgewone plaasboere op plase. Die eskalering daarvan vind plaas in toestande van verdagmakery, emosievolle uitsprake, aanhitsing tot geweld en ook die blote publikasie van infame leuens oor die “onreg van apartheid”, soos wat Afrikaanse dagblaaie en kerke hulle aan skuldig maak. Daar is iets ernstigs met ‘n volk fout as hy homself begin haat. Feit is, dit is wat tans in Afrikanergeledere aan die orde van die dag is.
Die Afrikaner se huidige protes is beperk tot hofsake, betogings en protesskrywes. Dit mag op die oog af voldoende lyk. Feit is dat hierdie aanslag, soos die Kommunisme van weleer, telkens twee treë vorentoe, en in geval van beswaar, een tree agteruit gee. Ons protes het nog nooit die vyand in sy spore laat stuit nie. Die doel van die aanslag is ons uitwissing; dit is nie maar bloot ‘n spel wat gespeel word waar skuiwe voortdurend gemaak moet word nie. Eers as dit ingesien word, sal na ‘n volgende fase van protes beweeg kan word.
In die dae wat voor ons lê sal ons opnuut klem moet lê dat hierdie land ons land is; ja, ons patriotisme moet versterk. Patriotisme word nie versterk deur vir die vyand te vra waar ons land is nie, maar self die grense daarvan aan te dui. Ons sal ook ons nasionalisme moet versterk deur die liefde vir ons volkseie te bevorder, ja, ons selfrespek te herstel, eerder as om in ‘n skuldgevoel oor apartheid verstrik te raak. As die woorde “volk!” en “vaderland!” weer kan posvat onder volksgenote, sal die derde faktor, vryheid, sy natuurlike beslag kry. Hierteen het die aanslae van die verlede hulle nog altyd te pletter geloop. Dit sal in die toekoms nie anders wees nie.