Op 27 Desember van 2010 het daar ’n artikel op die AVP-Webblad veskyn onder die titel: DIE DE KLERKSTIGTING NOG NIE KLAAR MET AFRIKANER-UITVERKOPING NIE. Daarin is verwys na ‘n interressante onderhoud wat die Internasionale korrespondent van WorldNetDaily, Anthony C, Lobaido, met vier “ uiters vername posbekleërs” as anti-kommuniste in die voormalige Suid-Afrikaanse Regering gevoer het, waar daar belangrike, voorheen versluierde perspektiewe na vore gekom het.
Die persone is Pieter du Toit, voormalige S A Lumag Vliënier, Kol. Wakefield Manner, Hoof van 32 Bataljon tydens die Angolese oorlog, Harry Botha, Akademikus en Jan Louis Coetzee, voormalige Hoof van Dept. Strategiese Kommunikasie van Buitelandsesake, ‘n koverte intelligensie eenheid.
Lobaido se uitganspunt was dat dit wat hier by ons gebeur het en nog gebeur, verkeerd is! Sy opskrif was bv., “The Sellout of a Nation” Vir perspektief herhaal ek net een vraag wat tydens dié onderhoud gevra is en die antwoorde daarop.
Vraag: In 1992 toe de Klerk die weermag gesuiwer het van top Generaals, was hy bang vir ‘n Staatsgreep? Sou diè Generaals die oorhandiging van SA aan die ANC kon verhoed het as dit nie was vir diè suiwering nie?
Du Toit: De klerk was bang vir weermag optrede teen sy beplande verraad. Die Generaals sou die oorhandiging kon stop met of sonder die suiwering. Die top struktuur van die weermag was lank reeds so verrot dat daar geen weerstand teen die verraad was nie. Hy blameer verder die verpolitisering van die weermag. Senior offisiere was eerste NP lede en daarna offisiere, wat hulle blootgestel het aan beheer deur die Parlement, terwyl meeste van hulle ook nog lede van die Broederbond was.
Kol. Wakefield Manner: Daar is hoegenaamd geen twyfel dat as die generaals getrou was aan die vereistes van hulle ampte, nl. om Suid Afrika te dien en nie die NP nie, hulle De Klerk en sy knoeiers kon gestuit het. Hulle het die situasie geken. Ongelukkig vir die land en sy toekoms was hulle byvoordele en salarisse belangriker as die land en sy mense. By aanskoue van die geweldige vroë pensioen uitbetalings wat dié futlose offisiere ontvang het.... hulle was uitgekontrakteer met groot uitbetalings wat ver bokant normale uittree pakkette was. Hulle het feitlik hulle aanstellings verkoop. Van al die moontlikhede wat die De Klerk regering gehad het, het hulle die swakste een gekies...totale kapitulasie soos voorgeskryf deur die Verenigde Volke, die Amerikaanse State Department en die British Foreign Office.
Jan Louis Coetzee: De Klerk het nooit regtig enige betrokkenheid by die veiligheidsdienste en die Staatsveiligheid stelsel gehad nie. Hy het eenvoudig die nuusmedia, wat gerig was op diskreditering van die Staatsveiligheid stelsel geglo. Naïewe De Klerk het gedink dat hy die wêreld se grootste held sal wees as hy die Staatsapparaat afbreek. Hy was dit toe ook en is dit nog. Die Generaals was lojaal aan die grondwet en het nooit die omvêr werping van die De Klerk regering oorweeg nie. Albei ondernemings was ‘n fout. De Klerk moes die Staatsapparaat in stand gehou het tot by die uitkoms van die politieke onderhandelingsproses, en die Generaals moes toe die kapitulasie sigbaar word, die regering oorgeneem het om ‘n beter bedeling te kon verseker.
Harry Botha: Die Generaals sou nie ‘n Staatsgreep onderneem het nie. Hulle benadering was dat hulle tyd koop gedurende die revolusionêre bosoorlog vir die politici om hulle strategie en beleid in plek te kry. In 1989 by die Phalaborwa militêre basis het F.W. de Klerk die Generaals toegespreek en verklaar dat hulle nou sal oorneem om die oorlog op politieke terrein te voer. ‘n Generaal en goeie vriend vertel my dat na afloop van die by-eenkoms hulle saamgestem het dat de Klerk nie die situasie verstaan nie en dat hy voortaan die generaals en militêre intelligensie sou ignoreer. Hy het en hy het verloor.
Met die onlangse oorlye van Genl. Magnus Malan word hy in Rapport van 24 Julie besing as die generaal van generaals deur genl. Gert Opperman wat nou in beheer van die Voortrekker Monument is. Hy sê die volgende: “Daar was vir hom (Malan) een ding wat erger was as om ’n fout te begaan of ’n verkeerde besluit te neem. Dit was om niks te doen nie, of nie ’n besluit te neem nie omdat jy bang is jy begaan dalk ’n fout. Sulke mense, ja-broers en manteldraaiers, het nie vêr met hom gekom nie.”
In die Beeld-koerant van Donderdag 28 Julie 2011 verskyn ’n prominente foto van drie voormalige generaals wat ook die begrafnis bygewoon het, nl. Georg Meiring, Constand Viljoen en Jannie Geldenhuys bokant ’n vetgedrukte opskrif wat lui: “F.W. het Magnus geoffer-Viljoen”
Viljoen sê in sy huldeblyk dat Magnus en 21 ander generaals deur de Klerk opgeoffer is: “ vir die een of ander voordeel of as ’n eis van die ANC of as ’n eie besluit.“
Dit word nou moeilik om een generaal uit te sonder as die grootste ja-broer, of manteldraaier, of albei nadat hulle spoor gevat en ’n bietjie stilgestaan word by die plekke waar hulle besluite in belang van die Afrikanervolk moes neem en dit nie gedoen het nie en op ander plekke waar hulle ernstige foute begaan het en dan op nog ander plekke waar daar ’n swaar mistigheid oor hulle moed en integriteit kom lê het wat hulle nou poog om met nog groter jakkalsdraaie toe te smeer.
OPSIENBARENDE dokumentêre getuienis is bekom oor hoe ‘n beweerde front van die “Nasionale” Party (NP) in 1992 en 1993 gebruik is om die Konserwatiewe Party (KP) en ander politieke organisasies aan die regterkant by die vredesonderhandelings met die ANC-SAKP betrek te kry en die BKA (Boerekrisisaksie) as ‘n potensiële geweldsfaktor uit te skakel.
‘n Sleutelfiguur aan die een kant was mnr. Dries Bruwer, president van die Transvaalse Landbou-unie en destyds KP-LP vir Lydenburg. Saam met hom was daar Dr. Piet Gous, president van die Vrystaatse Landbou-Unie (VLU) en destyds KP-LP vir Parys. Aan die ander kant was prof. Abraham Viljoen, genl. Constand Viljoen se tweelingbroer, ‘n bekende linkse.
DIE IDASA KOMPLOT.
Ek haal ’n gedeelte van die IDASA komplot aan om die geheue te verfris: In die agtergrond is die toutjies getrek deur mnr. Ivor Jenkins, Transvaalse direkteur van die Institute for Democratic Alternatives in SA (IDASA). Dr. F van Zyl Slabbert, voormalige leier van die PFP, het die organisasie onder suspisieuse omstandighede op die been gebring. En IDASA is meer male in die openbaar bestempel as ‘n front van die NP-regering, ook deur Dr. Sipo Mzimela in sy boek “Marching to Slavery”. As Dit so is, soos ook blyk deur meer as een optrede van IDASA, is dit vanselfsprekend dat hy NP-doelstellings sou bevorder op pad na oorgawe aan die ANC-SAKP. Dit is waarvan nou bevestiging verkry is. Daar was ‘n wye samespanning om die NP se verraad teen die Afrikaners te laat slaag.
Dié komplot teen die Afrikanervolk het begin in 1992 toe Ivor Jenkins vanuit IDASA
Die “Conservative Dialogue Programme” (CDP) geloods het. Dit was die plan om te verhoed dat die NP en die ANC-SAKP se onderhandelingsproses in die wiele gery word deur die Afrikaner-opposisie. Om dit te laat slaag, moes groepe en persone aan die politieke regterkant gekondisioneer word om aan die vredesonderhandelings met die ANC-SAKP deel te neem en sodoende die geweldsopsie te laat vaar. Op dié wyse sou die onderhandlingsagenda ook nie versteur word deur bv. ‘n aandrang op Blanke verkiesings ten einde De Klerk te verslaan en die verraad te stuit nie, soos die HNP bepleit het.
Soos die komplot gevorder het, het dit duidelik geword dat daar veel meer gewig agter die CDP was as prof. Viljoen en Ivor Jenkins. In die loodskomitee was daar, naas die twee, ook Jürgen Kögl en niemand minders as dr. F. Van Zyl Slabbert self nie.
Dit is opvallend dat in IDASA se bepleiting van die program daar telkens gewag gemaak is van “regses” wat positief betrek moes word by die onderhandelings, maar dat dit dan gaandeweg afgeskaal word tot “die meer gematigdes”. In daardie stadium
(Januarie 1992) was die enigste groep regs van die NP wat as “gematig” beskou is ,
die KP.
Mnr. Jaap Marais, Leier van die HNP, sê dat hy by geleentheid by ‘n sake-onderneming was toe prof. Viljoen hom genader het om ‘n gesprek. Mnr Marais was daartoe bereid, maar het nie weer van prof. Viljoen verneem nie.
In die gegewens wat bekend geword het, het ook geblyk dat dr. Ferdi Hartzenberg wel by dié IDASA-program betrek was. Hoewel daaroor nie sekerheid is nie, is daar getuienis dat hy in die geheim betrokke was – moontlik terwyl dr. Andries Treurnicht nog gelewe het en dr. Hartzenberg die onderleier van die KP was. Daar is getuienis dat dr. Hartzenberg genl. Constand Viljoen se samesprekings met ANC verteenwoordigers ondersteun het in die tyd toe dr. Hartzenberg in die openbaar enige onderhandelinge met die ANC verwerp het.
Prof. Abraham Viljoen is deur IDASA aangestel as die koördineerder van die projek, wat deur die Hollandse en die Kanadese regerings gefinansier is met honderde-duisende rand. Viljoen was ‘n professor in Kerkgeskiedenis aan UNISA maar het bedank om PFP (later DP)- kandidaat in Waterkloof te word. Toe hy verslaan is, is hy by IDASA opgeneem, terwyl hy enersyds aktief in die DP-politiek gebly het en andersyds as plaaseienaar konneksies met Afrikaners in die landbou behou het deur middel van landbou-organisasies.
Prof. Viljoen se aanstelling as koördineerder van die CDP is verantwoord deur hom onder andere te beskryf as “hoewel polities progressief, hy altyd gereelde skakeling behou het met die regtervleuel, primêr deur sy lidmaatskap van die TLU, die bolwerk van konserwatisme in Transvaal. Tegelyk het hy sterk bande met die Swart politieke
gemeenskap, veral die ANC”. Soos begryplik is, was dit veral sy bande met die ANC wat hom gekwalifiseer het vir aanstelling by IDASA en vir aksies om die landbou-organisasies met die ANC-SAKP in gesprek te bring. Sy kontak in die ANC was aanvanklik Carl Niehaus.
Deur sy boere konneksies is hy by mnr. Dries Bruwer en dr. Piet Gous uitgebring. Die
doel was om enersyds Dries Bruwer en Piet Gous te gebruik om die TLU en die VLU
en die KP, tot IDASA-politiek te beïnvloed, en andersyds vanuit die KP, die TLU en die VLU, die Boerekrisisaksie (BKA) in te sypel en beheer daaroor te kry.
Die BKA was op die boerderygemeenskap gevestig en het die struktuur en potensiaal gehad om gewelddadige opstand teen FW de Klerk se verraad te bewerkstellig. Dit moes die CDP verhoed.
Dries Bruwer en Piet Gous het derhalwe sleutelfaktore geword in die operasie om van Boerekant ingryping in die De Klerk-program van volks verraad te verhoed.
Reeds in Februarie 1992 het prof. Viljoen samesprekings gehad met mnr. Dries Bruwer, dr. Piet Gous en dr. Ferdi Hartzenberg. (Laasgenoemde was toe nog die onderleier van die KP). Ander KP-LP’s van destyds met wie Viljoen toe reeds gesprekke gehad het, was onder andere mnr. Daan du Plessis, mnr. Chris de Jager en mnr. Daan van der Merwe. Hy het ook ‘n gesprek gehad met mnr. ZB du Toit, destyds redakteur van Patriot, wat gaandeweg meermale plaasgevind het.
Na die referendum van Maart 1992 het die CDP sy visier skerper op die KP-parlementslede gestel, hoewel gesprekke met KP-leiers op verskillende vlakke gevoer is, onder andere met mnr. BG Willemse, mnr. Chris van den Heever en Mnr. Jan Human van die TLU. Viljoen was veral in sy skik met die resultate van bearbeiding van parlementslede (“lobbying”) en hy was tevrede dat sy verhouding met Dries Bruwer en Piet Gous so stewig was dat hy met hulle bystand baie belangrike politieke aksies sou kon loods. Hy het hulle meermale as die sterkste figure in die KP-koukus bestempel. Teen September 1992 is hulle twee saam geskaar met Constand Viljoen en Tienie Groenewald in die voorgaande IDASA-operasie. Hulle is by geleentheid selfs deur Van Zyl Slabbert toegespreek.
GAAN DIE SAMESWERINGS VOORT?
Dat Constand Viljoen met sy bedenklike rol tot dusvêr nog hoegenaamd in die openbaar verskyn is moeilik om te verstaan. Om dan nog aantygings teen de Klerk te slinger met wie hy ooglopend saamgewerk het, is verbysterend dog nie verbasend nie. Tyd het hier egter nie genesing gebring nie en die geknoei slaan nou soos vetkolle oral uit!
As daar in die Beeld van Donderdag 4 Augustus 2011 ’n berig verskyn wat sê dat die Afrikanerbond en Vrystaat Landbou breek band, impliseer dit dat daar ’n band tussen die twee organisasies was. Nou is dit interessant om te sien waaroor die breuk ontstaan het.
Volgens Lou Steytler, president van VL , moet daar ’n jaar se daglig tussen die AB en VL wees omdat die AB se invloed te groot is. “Ons wil graag gesprekke met betrokke partye begin en verhoudinge bou. Die verbintenis met die AB belemmer dié soort gesprekke en daarom distansieer die VL hom.” “Ons is ’n vrywillige organisasie vir landbouers oor die kleurgrens.”
In die Volksblad het daar volgens Beeld ’n paar weke gelede, in ’n onderhoud met Pieter Vorster, voorsitter van die AB, ’n duidelike standpunt van die AB gekom dat hulle met hul 2000 lede aktief wil deel wees van ’n alternatief saam met ander- oor kultuurgrense heen- wat die demokrasie, die Grondwet, grondwetlike waardes en menseregte bevorder. Die AB neem deel in die ABN, (Afrikaner Burgerlike Netwerk), ’n netwerk van 20 organisasies en instansies soos AfriForum, Solidariteit, die ATKV, FEDSAS, Agri SA, Dames Aktueel en die SAOU, aldus Pieter Vorster.
Dit blyk nou dat Dames Aktueel ontbind het en Johannes Möller, president van Agri SA ontken heftig dat hulle enige skakeling met die AB het. Die vraag wat ontstaan is, wat is dit wat die Afrikanerbond (lees Broederbond) wil bewerkstellig?
GEHEIME DOKUMENT VAN DIE BROEDERBOND
Die geheime dokument waarna ek hierbo verwys se opskrif lui: “Basiese staatkundige voorwaardes vir die voortbestaan van die Afrikaner”.
Die gedagte wat gevestig word is dat as die “basiese” voorwaardes nie nagekom word nie, sal die Afrikaner nie
In punt 1.2 van die dokument stel dit dan ook dat: “Die voorwaardes moet ook gesien word as die mees basiese waarsonder die Afrikaner nie as Afrikaner
Hier word geen ruimte vir ‘n alternatief gelaat nie. As daar nie aan hierdie voorwaardes voldoen word nie, sál die Afrikaner nie
Verdere punte uit die dokument is van belang en belangrik om te prober verstaan waarheen die AB op pad is.
3.3 Verder is die uitsluiting van effektiewe swart deelname aan staatkundige prosesse tot op die hoogste vlak ‘n bedreiging vir blanke voortbestaan wat nie met behoud van die status quo of ‘n verdere konsolidering van mag in blanke hande afgeweer kan word nie.
3.4 Dit is dus nodig dat alle burgers van die staat effektief moet
3.7 Dit beteken dat almal moet
4.3 ‘n Toets wat ons vir die aanvaarbaarheid van ‘n stelsel moet aanlê..moet altyd wees wat in ons belang sou wees indien ons bv. in opposisie sou beland. Verder moet ons ook daarop let dat menslik gesproke daar geen waarborge bestaan nie. Ons moet in terme van waarskynlikhede dink, van berekende risiko’s. Die grootste risiko wat ons vandag loop is om geen risiko’s te neem nie.
4.4 Indien die Afrikaner nie deur sy eie skeppingskrag daarin slaag om onderhandelde strukture tot stand te bring wat sterk en soepel genoeg is om die botsende kragte wat in die Suid Afrikaanse volkere verskeidenheid te akkommodeer nie, is dit onvermydelik dat strukture op hom afgedwing sal word waarin hy geen medeseggenskap het nie.
4.5 Dit is noodsaaklik dat verteenwoordigers van verskeie mag groeperinge aan die opstel van ‘n nuwe grondwet deelneem. Daar moet getrag word om die wyds moontlike verskeidenheid tot deelname te beweeg. Dit sluit groeperinge in wat deur hulle nie-deelname of uitsluiting ‘n nuwe grondwet
WAT WIL DIE AB EN GENOTE NOG BEREIK?
As dit wat hierbo staan vergelyk word met wat ons nou het en daar word steeds gepraat van oor kleurgrense heen met wie daar verhoudinge gebou wil word, onderhandelings gevoer wil word en saamgewerk moet word, moet Afrikaners regtig gereedmaak om van die geskiedenis se verhoog afgevee te word.
Assosiasie met die AB het werklik ’n versperring geword! Nie soos Lou Steytler beweer om verhoudings oor die kleurgrens te bou nie, maar om in verset te kom om onsself teen totale uitwissing te beskerm! Luister na Ben Marais van TLU as hy ’n soveelste beroep op die regime wil doen om plaasmoorde te laat ondersoek! Wat is fout met ons leiers? Wie se toestemming het ons nodig om ’n struktuur op die been te bring om na ons eie veiligheid om te sien?
Kom laat ons die knoeiers wat in die geheim wil werk uitskakel saam met die onderhandelaars wat ons in die vergetelheid in wil onderhandel! Sameswerings teen die Afrikanervolk is ’n harde werklikheid en verg nugterheid van dink en doen om daarvan ontslae te raak.
Al die geheime onderhandelinge was en is nou nog gerig daarop om die Afrikanervolk rustig te hou terwyl daar agter ons rug onderhandel word deur politici, generaals, dominees en sakelui om toe te gee en oor te gee om uiteindelik pad te gee. Dit is die Afrikaner se vryheidsdrang wat hulle moes omseil, DAAROM MOES DAAR IN DIE GEHEIM GEKNOEI WORD! Solank as wat daar agter sulke leiers aangeloop word, het die Afrikanervolk geen hoop op oorlewing nie.
As dit ons erns is om hier in Afrika te bly voortbestaan, laat ons terugkeer na die wysheid van ervaring en voorberei vir stryd met gees en goed! Laat ons bowenal terugkeer na die God van Abraham, Isak en Jacob en in gehoorsaamheid voor Hom buig en nie voor die mensereg nie! Laat ons ernstig bid vir ’n gees van onderskeiding sodat ons kan ophou om in strikke te trap.